Roofvogels

sakavalkAfgelopen weekend kreeg ik de kans om mijn fotografische kennis te vergroten door het fotograferen van roofvogels onder leiding van Steven Ruiter. Warm draaien met ‘portretfoto’s’ in de ochtenduren om ’s middags de vogels in volle vaart vast te leggen. Een van de toppers van de middag was het vastleggen van een Sakervalk. Het lukte mij om de valk, net voor het inzetten van de duikvlucht naar de prooi, in een aansluitende serie vast te leggen. Individueel al mooie foto’s, maar samengevoegd in 1 foto zie je pas echt de schoonheid van deze vogel. Met dank aan valkerij Het Muithuis.

 

Aapjes kijken: achtergrond bij de foto’s

Berberapen in Ouwehands dierenpark

Afgelopen week ben ik gaan fotograferen in Ouwehands Dierenpark. Hoewel je in een dierentuin betrekkelijk dicht bij de dieren kan komen heb je toch wel een redelijke telelens nodig om de dieren beeldvullend in beeld te krijgen. Gewapend met een 100-400 mm lens kom je een eind maar vaak wil je de dieren toch net wat groter in beeld krijgen.

Mijn oplossing voor die dag: een 12 mm tussenring die ik tussen de lens en de camera heb geplaatst. Voordeel is dat je lens wat verder van de sensor af komt te staan waardoor het beeld groter op de sensor wordt geprojecteerd. Normaal worden tussenringen namelijk gebruikt voor macro opnamen. Nadelen zijn er ook: je kan ineens niet meer op oneindig scherp stellen. In de 100 mm stand kom je niet veel verder dat een meter of 2 wat meestal niet erg bruikbaar is. Bij 400 mm echter kan je tot ongeveer 25 meter scherpstellen wat voor de meeste dieren in een dierentuin prima bruikbaar is. De vlooiende Berberapen zaten op ongeveer 15 tot 20 meter afstand en konden zo prachtig in beeld worden gebracht (1/200 sec; f:5.6; iso 800; 400 mm + 12 mm tussenring).

En kom je ineens een Orang oetan tegen die je van heel dichtbij kan fotograferen: dan gebruik je gewoon de 100 mm stand om zo een indrukwekkend portret te krijgen (1/160 sec; f:5.6; iso 1250; 100 mm + 12 mm tussenring).

LeW_5D3_10911

Een ander nadeel is dat je wat minder licht op je sensor krijgt waardoor je met name in binnenverblijven er niet aan ontkomt de gevoeligheid van de sensor flink om hoog te zetten. De iso omhoog zetten moet je overigens toch doen omdat ook de kans op bewegingsonscherpte flink toeneemt. Dat je met een hoge iso instelling toch pakkende opnamen kan krijgen laat de foto van de gapende gorilla wel zien (1/40 sec; f:5.6; iso 4000; 200 mm + 12 mm tussenring).

LeW_5D3_11010